کتاب کلمات

کتاب کلمات

ژان پل سارتر، نویسنده و فیلسوف شهیر فرانسوی در سال 1963 شرح حال کودکی و نوجوانی اش را به شکل داستانی با عنوان کلمات در مجله ی روزگار مدرن چاپ کرد که به نوعی وداع با ادبیات تلقی شد.

این خاطرات به موفقیتی آنی و چشمگیر دست یافتند، یکسال بعد به شکل کتاب منتشر شدند و جایزه ی نوبل ادبیات را برای نویسنده به ارمغان آوردند، اما یار و هم دم سیمون دوبووار که در آن سال ها با رشته حوادث جان سوزی چون مرگ آلبر کامو در سانحه ی تصادف، سکته ی مرلوپونتی فیلسوف و سالخوردگی مادرش رو به رو شده بود و نگاهی انتقادی به جایزه ی نوبل داشت از پذیرفتن آن سر باز زد.

سارتر در این زندگی نامه که به دو بخش مساوی خواندن و نوشتن تقسیم می شود به توصیف صادقانه ی سنین چها تا یازده سالگی و شرح وجود خود پیرامون کلمات می پردازد و با قلمی نقادانه و آمیخته با تمسخر و طنز، موضوعات کلاسیکی همچون والدین، تجربه های نخست کودک و شناخت خویشتن را بسط می دهد و قریحه ی نویسندگی اش را نتیجه ی منطقی تجربه ای خاص بر می شمرد.