داستان نام ناپذیر

درباره ی کتاب:
در جهان داستان های بکت از هم گسیختگی هویت مدرن، بخش افزونی از ناخوشی خود را از طریق همین جا به جایی های استعاری در سطح مصالح داستانی، تکنیک ها، پدیده ها و موتیف های بیرونی، نمایان می کند. بکت برای منهدم کردن هر رگه ای که مشکوک به واقعیت نامأنوس یا قصه ای واضح باشد، از هیچ تلاشی فروگذار نیست. بلاهت بی نظیر شخصیت های داستانی بکت نشانه ی گویایی است از زوال هویت. اشخاص آثار داستانی بکت از مورفی گرفته تا مالوی همه با این که گاه در اوج جنون و افسردگی به سر می برند، اما کماکان با امور این جهانی مبارزه می کنند و این تلاش مداوم و بی معنا برای زنده بودن؛ شاکله ی اصلی روایت بکت را ترسیم می کند و اتفاق نظری که در هر متنی گویای میل به فرجام و پایان قضایاست. برای مثال فرجام در رمان مالون می میرد، گفته ی خود مالون در آغاز داستان است بر ادعای مردنش. او با ما می گوید هر آنچه را که باید بر صفحه های کتاب زبان باز کند و از طریق این مکالمه ی یک جانبه، مالون منتظر مرگ می ماند. شیوه ای از انتظار و استعاره ای از تعلیق هر روزه ی موجود خودآگاه به مرگ، که زمانی خود را با فرم هزار و یک شب نشان می دهد و زمانی نزدیک تر در مالوی، نام ناپذیر و مالون می میرد.