داستان هاسمیک

نوشته ی پشت جلد:
از پشت پرده هاسمیک شبحی است بیشتر. شبحی بگی نگی قوزی که رخت ها را بین دو تا دستهاش گرفته و به دو طرف مخالف می چلاند. علی مرده و اولین پنجشنبه ای است که نمی رود بیمارستان براش گاتا ببرد، بدهد هم تختی هاش بخورند. خودش هم بنشیند یک دل سیر نگاهش کند، ریشش را آرام شانه بزند و وقتی دارد از همسایه اوتیسمی اش می گوید که فوبیای آسانسور دارد، به جزیره ی سرخ زیر چشمش پماد بزند. زل بزند به چشم های بی تکانش که هیچ نوری در چشمخانه ندارد و زیر لب بخواند: «Mein Engel, Du bistimmerfurmich da.» و به قلبش اشاره کند.