درباره روح: هایدگر و این مسئله

«من از روح، از آتش، و از خاکستر خواهم گفت.» این‌ها نخستین کلماتی است که دریدا در سخنرانی خود دربارهٔ هایدگر بر زبان می‌راند. مسئله بار دیگر  مربوط به نازیسم است. مربوط به آنچه در مورد نازیسم به طور کلی و نازیسم هایدگر به طور خاص باقی می‌ماند تا به درستی، محل تفکر قرار گیرد. نیز  ‘سیاست روح’ است که در آن زمان عموم، آن را مخالف با آنچه غیرانسانی است می‌دانستند و هنوز نیز می‌خواهند چنین بدانند.

تأملات دریدا باید هر کسی را که به پسا ساختارگرایی علاقه‌مند است راغب سازد. این نحو مطالعهٔ هایدگر به خوبی نشانگر آن است که چگونه دریدا می‌تواند توجه خوانندگان متون فلسفی را به مسائل دشوار مندرج در جزئیات تقریباً غیرقابل درک آن‌ها جلب کند.»

دیوید هوی، نقد و بررسی کتاب لندن

آیا در باب هایدگر کتاب مهم‌تری در عصر ما به ظهور خواهد رسید؟ نه، نه مگر آن‌که دریدا با روح خاص خود به تفکر و نگارش ادامه دهد. اشتباه نکنیم این کتاب تنها اثری درخشان درباره هایدگر نیست، آن تفکر به شیوه‌ای فاخر است. تماماً با روح هایدگر  اما در عین حال در آن سوی مرزها در سرزمین‌های بیگانه به او روح می‌دهد، با روحی یکسره بیگانه با او، گو  آن که هر جزئی از آن ژرف است.

دیوید فارل کرل، پژوهشی در پدیدار شناسی

این تحلیل درباره هایدگر درخشان مهیج و مبهم است.

پیتر س. هدسن، نقد و بررسی مطالعات دینی