رمان ابشالوم ابشالوم!

رمان ابشالوم ابشالوم!
ابشالوم ابشالوم! همچون سایر رمان های آمریکایی، روایت دیگری است از تقابل دل با سر (دل: جایگاه احساس و عاطفه و رحم و شفقت؛ سر: جایگاه عقل و منطق خشک). قهرمان رمان های نمونه ی آمریکایی – از آثار هاوتورن و ملویل گرفته تا هنری جیمز و فاکنر – بر اثر تجربه ای یا حادثه ای دل را فرو می گذارد و به سر تبدیل می شود. از این سبب یا دیو خونخواری می شود در قیافه ی آدمیزاد (چیلینگ ورت در داغ ننگ)، یا دچار مالیخولیای مهتری می گردد (اهب در موبی دیک)، یا خودمدار بیرحمی می شود چون تامس ساتپن در ابشالوم، ابشالوم! چنین آدمی جز هدف خویش چیز دیگری نمی بیند و مقصد و مقصودش ملکه ی ذهنش می گردد. ساتپن پس از تجربه ی دوران پانزده سالگی، که متوجه می شود در جنوب آمریکا سه گروه آدم هست – بادکنک خندان (کاکاسیاه)، گله (سفید پوستان تهی دست)، اربابان زمین (صاحبان کشتگاه) – تصمیم می گیرد سلطان بشود. برای رسیدن به این هدف…