رمان اِشتوم

رمان اِشتوم
تجربه‌‎ی نویسنده از بزرگ‌‎کردنِ کودکی مبتلا به اوتیسم باعث خلقِ اشتوم شد؛ کتابی با طنزی تلخ و داستانی احساسی.
بن جول دیگر تسلیم شده است. پسرِ ده‌‌‎ساله‌اش ـ جونا ـ به اوتیسم مبتلاست و تا‎به‌‎حال حرف نزده. بن و همسرش اِما سخت در تلاشند تا با این قضیه کنار بیایند. آن‌ها تصمیم می‌گیرند به‌‎شکلی نمایشی از هم جدا شوند؛ تصمیمی استراتژیک و البته نه‎‌چندان عاقلانه! از طرفی، مسأله‌‎ی دادگاهِ مربوط به جونا مطرح است، دادگاهی برای تصمیم‌گیری درباره‌‎ی آینده‎‌ی تحصیلیِ او. پدر و پسر مجبور می‌شوند که به خانه‎‌ی گئورگ ـ پدرِ پیر و بداخلاقِ بِن ـ نقل مکان کنند. خانه‎‌ی کوچکی در شمال لندن میزبان سه نسل از مردانِ این خانواده است: یکی از آن‌ها نمی‌تواند حرف بزند و آن دوِ دیگر نمی‌خواهند حرف بزنند.
با آن که جونا از اتفاقات اطرافش خبر ندارد، اما در نهایت گره‌ی مشکلاتِ مربوط به هویت شخصی، مسائل و سوءتفاهم‌ها توسط او باز می‌شود.