رمان تقریبا نابغه

گزیده ای از رمان:
هیچ کس با صدای بلند به زبان نمی آورد، ولی بعد از آن شب تک تکشان می ترسیدند مبادا این سفر از حد توانشان خارج باشد و همه چیز از کنترل خارج شود. گرووِر سه لیوان قهوه نوشید و در حالی که رنگش مثل گچ سفید شده بود پشت فرمان نشست؛ آن -می مرتبا لبش را گاز می گرفت؛ فرانسیس سوئی شرتش را متکا کرده بود و سعی می کرد بخوابد. در خواب، ابتدا خاطراتش به سراغش آمدند: لاشه ی گربه اش را داخل پلاستیک دید و دهان خونین آن – می را. ولی بعد با رایان در اتاق نشیمن نشستند و گفتگوی خوبی را شروع کردند. ناگهان خیالش راحت شد، انگار بینشان هیچ اتفاقی نیفتاده باشد، انگار همه چیز مثل سابق باشد، و کمی بعد از خواب بیدار شد تا مدت ها همین احساس را داشت. از سنت لوئیس گذشتند. فرانسیس یاد ماجراهای هاکلبری فین افتاد، یکی از معدود کتاب هایی که تا آخر خوانده بود. ماجرا دقیقا همین جا رخ داده بود و در دوران کودکی بارها تصور کرده بود که چگونه هاک و جیم از رودخانه ی می سی سی پی گذشته و به آزادی رسیده بودند. از همان زمان احساس می کرد که این بیرون چیزی منتظر او بود…