رمان زندگی نو

درباره ی کتاب:
چیزهایی می بینیم، تصاویری که پیدا می شوند، محو می شوند و گاه در ذهنمان نقش می بندند. مثل سفر با اتوبوس در میان خواب و بیداری. آنچه مهم است در بطن تصاویر نیست، در میان سرنخ های گذراست. توجه به این سرنخ ها اساس کار این کتاب است و این «زندگی نو» را به شعر که عالم احساس است نزدیک کرده است. تاویل جهان در نظرگاه این کتاب تغزلی است. نظرگاهی که امکان حرف زدن آزادانه را درباره ی عناصر اساسی زندگی یعنی مرگ، تقدیر یا تصادف، بودن، عشق، عدم خوشبختی، شهروندی درجه دوم، له شدگی و دل شکستگی مهیا می کند.
در «زندگی نو» آنچه مهم است نه رازهای زندگی، که مردمانند – قهرمانانی که گرداگرد این رازها می گردند و هستی را تاویل می کنند. زندگی این قهرمانان را کتابی رقم می زند که بود و نبودش در هاله ی ابهام است. کتابی که شرق را نه سرزمین افسانه ای عشق و راستی که جهانی آشنا با خشونت و بیهودگی معنا می کند.