رمان غثیان (تهوع)

رمان غثیان (تهوع)
رمان غَثیان با عنوان تهوع ترجمه شده از شاخص ترین آثار ادبی فرانسه است. به باور سارتر اصل عمده و اساسی در ادبیات بررسی رابطه ی انسان با جهانی نامعقول است: جهانی کمتر دلپذیر، آکنده از ابهام و تردید، آکنده از اضطراب، و جهان آنتوان رو کانتن از این امر مستثنی نیست. غثیان حدیث انسان تنهایی است که در چرخ و واچرخ زمان، از تنهایی خویش پناهگاهی می سازد تا بتواند در مقابل هجوم افکار سرد و تیره و سهمگین تاب آورد و روزنی به نور بجوید، افکاری که او را به هر سو می برد: به حقایق بی چون و چرای زندگی انسان ها، به قدم های کند و سنگین یک پیرزن در درازنای زمان، به اشیای قطاری در راه، به ضخامت لیوان نوشیدنی، به خطوط ناب و نرم نشدنی نغمه های موسیقی، به نور کم رمق سپیده دم. او در پس این تفکرات روزنی می جوید تا به موقعیتش در جهان روشنایی بخشد، تا بتواند به درونکاوی خویش بپردازد؛ روزنی که برای ادامه ی زیستنش توجهی به دست دهد: «می خواهم پیش از آنکه خیلی دیر شود به وضوح “درونم” را ببینم.»