رمان وصلت با درندگان

گزیده ای از کتاب:
روز بعد عروسک و چمدان هایم را برداشتم و با راننده به سمت خانه راه افتادیم. کمی بعد راننده جلوی خانه ای ماشین را نگه داشت. با دیدن «خانه ی خودمان» گریه ام گرفت. خود خانه در اصل خیلی خوب بود: چهار اتاق خواب بزرگ و خوب، یک اتاق مستخدم، نهارخوری و پذیرایی، دو حیاط که یکی جلوی ساختمان بود و یکی پشت ساختمان، با دو در ورودی. اما حسین داده بود تمام در و پنجره های خانه را مثل زندان آهن کشی کرده بودند. بیرون خانه هم به رنگ قرمز یعنی به رنگ خون نقاشی کرده بودند. هر اتاق یک رنگ داشت؛ یکی آبی بدرنگ، آن یکی قرمز، سبز، صورتی، زرد. چاره ای نبود. شروع کردم به تمیز کردن خانه. خانه ی به آن بزرگی خالی خالی بود و حسین منتظر بود که پدرم جهیزیه ی من را بیاورد. در عرض یک هفته همه ی وسایل من رسید. بابا حتی سیسمونی را هم جلو جلو خریده بود.