من آنچه شرط بلاغ است(ضمیمه ای بر جامعه شناسی خودمانی)

درباره ی کتاب:
به هر رو، بینش شخصی و تجربیات گذشته ام به من این جسارت را داد تا با کمک خوانندگانم به سر فصل هایی از نوع «چه باید کرد» ی برسم که اینک تقدیمتان می کنم. این سر فصل ها را می توان به دو گروه متمایز به اصطلاح نرم افزاری و سخت افزاری تقسیم کرد که سخت افزارهایش را در قالب اقداماتی می دانم که قطعا دست دولت ها برای اجرای آن باید در کار باشد؛ یعنی کار جنبه ی فیزیکی و اجرایی دارد. متحول کردن اساسی بعضی از ساختارهای دولتی دیگر دست من و شما نیست. ولی اجرای بشتر پیشنهادهایم دست خود من وشماست مثل برخورد با فرزندانمان، خودداری از دروغ گفتن های سریالی هر روزه یا کم کردن این همه تعارفات بی پایه و به معنی واقعی کلمه بیهوده. اینها را دگیر نه دولت ها گردن مان گذاشته اند و نه حتی استکبار جهانی! دست خودمان است. باید تک تک مان باور کنیم که تا این موارد و دیگر موارد از قلم افتاده ی از این دست اصلاح نشوند و زیر بنای لازم برای اصلاحات عمیق و واقعی تامین نشود، حتی اگر تمامی کشور را هم در پوششی از صداقت و درایت یک مدیریت استثنایی تصور کنیم هرگز به آنچه مورد نظرمان است نخواهیم رسید؛ همان طور که تا به حال نرسیده ایم.