چند واقعیت باورنکردنی

«چند واقعیت باورنکردنی» مجموعه داستان‌های کوتاهی از امیرحسن چهل‌تن (-۱۳۳۵)، نویسنده معاصر ایرانی است. در یکی از داستان‌های این کتاب به نام «ارواح دلواپس» می‌خوانیم: در فیلمی از وودی آلن یک نویسنده جوان آمریکایی که بهمراه نامزدش از پاریس دیدن می‌کند، در نیمه‌شبی خیس از باران سوار بر یک پژوی مدل ۱۷۶ همسفر با فیتزجرالد و نامزدش زلدا در سفری به دهه بیست، سر از کافه‌ای در می‌آورد که در گوشه‌ای از آن همینگوی جوان پس از یک آشنایی مقدماتی با او درباره ادبیات به صحبت می‌نشیند. گفتگوی آن دو در این فیلم و حتی دیدارهای بعدی در کافه‌ها و خانه‌هایی که نویسنده جوان امریکایی ما با چهره‌هایی مثل دالی، گرترود استاین، بونوئل یا پیکاسو همکلام می‌شود، موضوع نوشته من نیست. من در این نوشته با شما از سایه‌ای حرف می‌زنم که به مثابه موجودی اثیری در گوشه نیمه تاریکی از یکی از همین کافه‌ها در لحظه‌ای به کوتاهی بر کشیدن یک آه بر پرده سینما پدیدار شد و سپس با چرخش سریع دوربین جا به چهره آلیس معشوقه گرترود استاین داد که سرخوشانه یک سینی نقره را بر ساعد دو دست حمل می‌کرد و همزمان چیزی می‌گفت که برای من مفهوم نبود. مطمئنم هیچیک از تماشاگرانی که آن شب در لس‌آنجلس در سالن وسیع سینما به تماشای فیلم نشسته بودند، به آن جوان شرقی منزوی و تنها که با چهره‌ای پژمرده و غمگین در دورترین کنج آن کافه ارزان نشسته بود، حساس نبودند و اصلاً او را نمی‌شناختند. چنین حساسیتی تنها می‌تواند ویژه آدمی مثل من باشد که یک نویسنده ایرانی‌ام.