کتاب بارادین

کتاب بارادین

دلش می خواست در پایان سخنرانی خاکسپاری بگوید:«آخر آقایان، من در این دنیا تنهای تنها هستم. ملال، آقایان، ملالی فرساینده!»

حال بگذار استاسوف و کویی از رسیتاتیوهای یاروسلاونا غرق در شادی و سرمستی شوند، یا فرانتس لیست نامه های سراسر مهر و محبت به او بنویسد و باز او را به وایمار دعوت کند. آخر خوشبختی آدمی که در این اه نیست.

بارادین روایت زندگی یکی از چهره های شگفت انگیز تاریخ موسیقی روسیه است، هنرمندی دانشور، عالمی خلاق و چه بسا فراتر از این هر دو، انسانی نیکخواه و نیک سرشت، مردی پر هنر اما گرفتار در چنگ تردید، محبوب همگان و با این همه تنها.

گویی روزگار بارادین به برخی آثار پرشور وی می ماند، با نواختی شتابان آغاز می شود، به اوج عظمت می رسد و لختی بعد در فرودی اندوهبار، به خاموشی می گراید.