کتاب بانویی از تاکنا(نمایشنامه)

درباره ی کتاب:
ماریو بارگاس یوسا، در نمایش نامه ی بانویی از تاکنا خودزندگی نامه و نمایش نامه را تلفیق کرده و واقعیت و تخیل را در هم آمیخته است. در واقع خاطرات کودکی خودش را با روایت زندگی «مامانی» درهم می آمیزد و عنصر خیال را هم به آن اضافه می کند. به نظر می رسد آن جا که «مامانی» داستان زندگی اش را روایت می کند ما با خودزندگی نامه مواجه هستیم، و وقتی بلیساریو تصویر محو «مامانی» را به یاد می آورد و آن را با تخیل خود در می آمیزدما از واقعیت فاصله می گیریم. در جایی دیگر بلیساریو و «مامانی» جا به جا می شود. این روایت ها گاهی چنان پیچیده می شوند که تشخیص شخصیت ها، طرح داستان و مرز واقعیت و خیال برای خواننده مشکل می شود. در پایان نمایش نامه، به این موضوع اشاره می شود که بلیساریو هم احساس رضایت دارد و هم حس می کند چیزی از دست داده است. گویا هنوز خلائی وجود دارد که باید با داستان دیگری از زبان شخصیت های دیگر پر شود. از دیدگاه یوسا این ادبیات است که همه ی خلاءهای بشر را پر می کند.