کتاب تئاتر جزیره ی کوچک آزادی

درباره ی کتاب از زبان نویسنده:
من اغلب درباره ی تئاتر گفته‌ام، که همچون بدنی هموفيلی است که در روياروئی با واقعيت خون خود را از دست می‌دهد. از تئاتری سخن گفته‌ام که همچون پناهگاه آزادی است، جزيره‌ای است شناور، يا دژی انباشته از هوا. گفته‌ام که تئاتر همچون قايقی است که برخلاف جريان باد پارو می‌زند؛ اما همان‌جا مانده و ساکن است، چون ساحلی سوم بر رودخانه؛ درباره ی تئاتری که همچون خانه‌ايست با دو در، دری برای ورود و دری برای فرار. درباره ی تئاتری که همچون حضور قومی است در مناسکی تهی و بی‌ثمر؛ تئاتری که همچون کشتی دزدان دريايی ما را به سفری می‌برد پرماجرا از تجربه و تاريخ. درباره ی تئاتری که همچون ديواريست که ما را وامی‌دارد تا بر پاهايمان قد کشيده و آنچه در پشت آن می‌گذرد ببينيم؛ درباره ی تئاتری که همچون دادوستد است، همچون اسراف است و گشاده‌دستی، همچون مهاجرت است و کوچ کردن … همه ی اين‌ها استعاره‌هايی هستند برای تبادر اين نکته بر ذهن که تئاتر قصد ندارد فراتر از موجوديتش باشد، تئاتری که ارزش‌های خود را در تلاش و پی‌جويی آزادی به‌دست می‌آورد، در کارکرد تئاتری خويش».