کتاب تماشاگر رهایی یافته

درباره ی کتاب:
نظریه پردازان هنر و فیلم معمولا مخاطب مدرن را دچار انفعالی زیبایی شناختی و سیاسی می بینند. در پاسخ به این مسئله، هم هنرمندان و هم متفکران در صدد برآمده اند تا تماشاگر را به عاملی فعال و نمایش را به اجرایی مشترک تبدیل کنند.
در این کتاب، رهیافت رانسیر به این تلاش نافرجام در جهت رهایی اساسا متفاوت است. او ابتدا این پرسش را پیش می کشد که دقیقا منظورمان از هنر سیاسی یا سیاست هنر چیست و سپس به بررسی دستاوردهای سنت هنر انتقادی و آرزوی وارد کردن هنر به زندگی می پردازد. سوال این است که آیا نقد مبارزانه ی مصرف تصاویر و کالاها از قضا به تایید غم انگیز قدرتی مطلق بدل شده است؟