کتاب خاما

کتاب خاما

“خاما” روایت مردمانی کُرد است که در حاشیه ی کوه های آرارات به مبارزه علیه ترک های ترکیه برمی خیزند و رضاخان پهلوی به همین جرم آنان را به ارسباران تبعید می کند.

مردمانی که به منطقه ای بیگانه کوچانده می شوند و در تبعیدگاهشان به جز خودشان و کوله بار دردهایی که با خود آورده اند چیز دیگری ندارند.

اما هنوز عشق هست و دل می تپد؛ خلیل جوانی است که همراه با دایه و پدر و خواهر و برادرهایش با دیگر هم ولایتی هایش تبعید شده است.

با خلیل به شاهسون و قزوین می رویم و با خاما دیدار می کنیم، شیرزنی شجاع که خواب و خیال خلیل می شود، عشق را برایش معنا می کند و شریک تک تک لحظه های او می گردد.

خاما باید نوشته می‌شد.
یک‌بار یکی خیلی سال قبل او را زندگی کرد و در شبی، این راز مگو را گفت و دیگر به سخن درنیامد؛ لال شد.
گذشت و گذشت و گذشت، تا رسید به ادامه‌ی او که کارش گفتن است. نگفت، نوشت. نوشت تا هم‌ او زنده شود و هم خاما زنده بماند.
و حالا در دنیای کلمه‌ها، همه زیر اناردرخت‌ها قرار می‌گذارند و دیگر هیچ اناردرختی، ناشناس نمانده و عاشقان به رقص درآمد‌ه‌اند؛ دور این حلقه‌ی آتش که خاما، ماناست.