کتاب خودگردانی روستایی

کتاب خودگردانی روستایی

گاندی در کتاب خودگردانی روستایی که مجموعه ی گردآوری شده و موضوعی شده ی نوشته های او درباره ی روستاهاست، در طرح خود تلاش می کند که چهره ی روستاهای هند را با انواع تدابیر، از جمله با شوراهای سنتی و تاریخی، اما اصلاح شده ی پنج نفره ی گرم پنچایات تغییر دهد.

در عمل هم سعی می کند تمرکززدایی را به طور کامل از روستاها شروع کند و شهر را بعدا در برابر کار انجام شده بگذارد تا شهر هم از خود تمرکززدایی کند و هم از استثمار روستا دست بردارد، یعنی همان چیزهایی که امروزه دیدگاه های نوین زاپاتیستا و موری بوکچین بر آن تاکید کرده اند.

او معتقد است که تاکنون شهر به استثمار روستا مشغول بوده و حالا با ارائه ی دانشی که در زمینه های مختلف دارد و نیز با فداکاری پیشروانش باید دین خود را به روستاها بپردازد و مراقب باشد که سنگی هم جلوی پای روستا نیندازد.

در این کتاب می بینیم که تصویر روستاهای مستقل و خودگردان را فقط در ذهن نگه نمی دارد، بلکه به سراغ عمل هم می رود. گاندی متخصصین، صاحبنظران و علاقه مندان به این نظریات را به دور خود جمع می کند و بنیادهایی برای کار در روستا تدارک می بیند، به تربیت کنش گر روستایی دست می زند و حتی از جزئیات وظایف و اختیارات شوراهای مستقل روستایی و کنش گران روستایی صحبت می کند.

به این ترتیب خود را آرمانگرایی عمل گرا می شناساند. او در این نوشته ها به اقتصاد و سیاست آرمانی اش می پردازد و فرق آن را با سایر جریان های غالب سیاسی و اقتصادی جهان شرح می دهد؛ در زمینه ی سیاست هم به شدت به خودگردانی واحدهای مستقل بشری و دمکراسی مستقیم معتقد است، و در زمینه ی اقتصاد نگاه او همچون نگاه راسکین “نگاه امانت دارانه” است.