کتاب دهخدا

کتاب دهخدا

و بهار و گسترش فرهنگ «استبداد ستیزی» و «مشروطه خواهی» و «وطن دوستی»

در این پژوهش به طور مشخص دو چهره ی ادبی، یعنی میرزا علی اکبرخان دهخدا و محمدتقی ملک الشعرا بهار با زمینه ی فکری و سیاسی مشخص در زمانه ای که آزادی و قانون و مشروطیت اصلی ترین زمینه های تجدد فکری بود، مورد بررسی قرار می گیرند و شناخت آن ها با تمسک به روش هرمنوتیک اسکینر که این ها را به یکدیگر پیوند داده و بخش مهمی از اندیشه های آنان را بروز خواهد داد دارای وجه مهمی است.

در بعد سیاسی، سه مقوله ی اصلی را باید در اندیشه و عمل این دو ستاره ی بی بدیل فرهنگ و ادب و سیاست ایران نوین دید: «استبداد ستیزی» و «مشروطه خواهی» و «وطن دوستی». در این پژوهش این سه مقوله نیز با عنایت به روش هرمنوتیک قصدگرای اسکینر مورد بررسی قرار گرفته است. در اینجا نویسندگان به این مسئله توجه دارند که شناخت اندیشه ی هر نویسنده و اندیشه گری، نیازمند روش های تفسیری و تفهیمی است.

این روش ها می تواند به عمق اندیشه های آن اندیشه گر نفوذ کرده و لایه های پنهان آن را نشان دهد، از این رو روش های هرمنوتیکی که مبتنی بر تفسیر اندیشه های گوناگون است به صورت مشخص راهی را بگشاید که در آن درک اندیشه های اندیشه گر با سهولت بیشتری امکان خواهد یافت.