کتاب دیوان منوچهر دامغانی

کتاب دیوان منوچهر دامغانی :

(با حواشی و تعلیغات و تراجم احوال و مقدمه و فهارست و لغتنامه و مقابله با 24 نسخه ی خطی و چاپی و استفاده از 17 ماخذ متضمن اشعار منوچهری)

کتابی که هم اکنون خوانندگان گرامی پیش چشم دارند مجموعه ی آثار بر جای مانده ی منوچهری دامغانی است،شاعری که به ظرافت طبع و قدرت توصیف و وسعت حفظ و ذوق سرشار و مهارت در تشبیه پیش همگان شهرت یافته است.

“ابوالنجم احمد بن قوص منوچهری دامغانی”، شاعر نیمهٔ اول قرن پنجم هجری، از شاعران برجسته‌ی دربار غزنوی بود. او به علوم گوناگون مانند ادبیات عرب، پزشکی، ستاره‌شناسی، و موسیقی آشنایی داشت و این دانش‌ها را در شعرش بازتاب می‌داد. منوچهری را مبتکر “قالب مسمط” در شعر فارسی می‌دانند. دیوان او شامل قالب‌هایی مانند غزل، قصیده، مسمط، و قطعه است و موضوعاتی چون ستایش، وصف طبیعت، و خمریه را در بر می‌گیرد. اشعار او به دو سبک “تغزل” (در جوانی) و “مدح” (ستایش بزرگان) تقسیم می‌شود. منوچهری در سال ۴۳۲ هجری در جوانی درگذشت.