کتاب سبک شناسی روایت در حکایت مشایخ

کتاب سبک شناسی روایت در حکایت مشایخ

سبک شناسی روایت به تحلیل سبک شعری سنایی، عطار و مولوی می پردازد و نسبت به رویکردهای دیگر سبک شناسی این مزیت را دارد که از چند منظر عناصر موجود در متن را تحلیل و بررسی می کند؛ از نظرگاه نحوی، به چگونگی بیان نویسنده و کیفیت آرایش های ظاهری یا درونی می پردازد.

تحلیل سطوح سبک روایت براساس مولفه های رمز زبانی – جامعه شناختی، زاویه ی دید، شخصیت پردازی، ساختار متنی، بینامتنیت صورت می گیرد.

بنابراین منظور از سبک شناسی روایت کشف و توصیف مولفه های سبکی – روایی در اشعار سه شاعر است. در این نوع تحلیل سنایی و عطار در یک گروه سبکی جای می گیرند و مولوی در یک گروه دیگر.

تفاوت نیز در زبان و نوع به کارگیری آن است. هر کدام از حکایت های مشایخ در آثار این سه شاعر کم و بیش برخی از مولفه های سبکی را داراست. به همین دلیل نویسنده در این رساله کوشیده است متن محور باشد و مترجم صرف و راوی بی دخل و تصرف نظریه سیمپسون نباشد.

بنابراین با تمام ارزشی که برای نظریه قائل است، قرار نیست که تبدیل به نظریه شود و قصد دارد چشم اندازی به نظریه غربی گشوده و بعضی ظرایف در حوزه ی سبک شناسی را در ذهن و ضمیر خواننده ی فارسی زبان روشن سازد.