کتاب سرمای گل زرد

درباره ی کتاب:

قدیمتر از روی دست آدمهای داستانهای شمیم بهار عاشق می‌شدیم، حالا از روی دست آدم داستان او فراق می‌آموزیم.

پس از رمان قرنها بگذشت (1399 ه.ش) و 14 (1400 ه.ش) سرمای گل زرد (1401 ه.ش) سه داستان عاشقانۀ جدید شمیم بهار را تکمیل می‌کند (مقابل سه داستان قدیم).

همباز، عین دوتای قبلی بیرون از تهران هستیم. حوالی دامغان. مرد و زن جوانی به هم می‌رسند که سوابق از قبل دارند. آدمهای رمان اول از ادبیات قدمای فارسی می‌گفتند، در دومی دغدغۀ سینما داشتند (بی هیچ ادعا)؛ وحالا اینجا بحث تئاتر می‌کنند:

زن اهل اجراست و مرد اهل تئوری. و ما را درگیر بحث همیشگی تئاتر می‌کنند که اعتبار به اجراست یا به متن؟ و چطور زنی در چه حال و شرایطی پشت می‌کند به متن و روی می‌آورد به اجرا. بعد چند قرن رفته تکلیفمان با نمایشنامۀ «آنتیگون» چیست، سد راهش بوده‌ایم یا با آنتیگون همراهی کرده‌ایم؟