کتاب شاهنامه ی فردوسی (دفتر چهارم)

کتاب شاهنامه ی فردوسی (دفتر چهارم)
این کتاب تصحیح جدیدی است از شاهنامه ی فردوسی بر پایه ی مهمترین دستنویس های موجود، مانند دستنویس موزه ی بریتانیا، فلورانس و…
همچنین دستنویس سن ژوزف که در بیروت یافته شده و تصحیح حمدالله مستوفی نیز برای نخستین بار در این تصحیح انتقادی بررسی شده اند.
بخش دیگر این اثر شرح یکایک ادبیات، تعابیر کنایی، مجازی، استعاری و… است، به همراه گزارش ریشه شناسی واژگان متن و بررسی درونمایه ها، رویدادها، شخصیت ها و خویشکاری آنها و نیز مقایسه شان با متون همزمان و ناهمزمان.
برگردان عربی شاهنامه از فتح بن علی بنداری اصفهانی در اوایل قرن هفتم، فهرست واژه های گزارش شده، فهرست واژه های پارسی باستان، اوستایی، پهلوی اشکانی، ساسانی و… فهرست واژه های عربی، فهرست واژه های غیرعربی و غیر ایرانی، فهرست نام مکان و کسان، بیت یاب و کتابنامه از بخش های دیگر این کتاب اند.