کتاب فلسفه ی امید

کتاب فلسفه ی امید

کامروایی در فلسفه

خواننده ی عزیز کتابی که در مقابل چشمان زیبای خود گشوده اید به یکی از مهمترین و اساسی ترین دغدغه های وجودی شما می پردازد. مسئله ای که هر شخص بدون شک در طول زندگی خود با آن مواجه می شود و آن مسئله این است که نیل به خوشبختی کامل چگونه و از چه طریقی میسر است؟

چه چیزهایی را به دست بیاورم احساس خوشبختی کامل می کنم؟ آیا اگر شخصی از نعمت هایی از قبیل سلامتی، شغل خوب، والدین خوب، همسر، فرزند، ثروت فراوان و… برخوردار باشد احساس خوشبختی کامل می کند؟ شاید در وهله ی نخست بگوییم بله.

اما با توجه به طبیعت ناپایدار این جهان چه چیزی تضمین ماندگاری این امور را برای ما فراهم می کند. ما علم به یقین داریم که هر آنچه در اختیار داریم از نسخ خوشی های موقت است.

ما حتی اگر ثروتمندترین شهروند این جهان باشیم و در مرفه ترین و بهترین جغرافیای این سیارک سکنی گزیده باشیم باز هم با ترس از دست دادن رو به رو هستیم.

الکساندر داگلس در کتاب دلنشین و خواندنی فلسفه ی امید جد و جهد فراوان نموده است تا تبیین کند که فلسفه ی اسپینوزا می تواند در همین جهان ناپایدار ما را به کامروایی و سعادت کامل  برساند.

وی معتقد است فلسفه ی اسپینوزا درمان کاملی است برای ترس از مرگ و ترس از دست دادن. اسپینوزا برای رهایی از بندگی و رهایی از مرگ روشی کارآمد ارائه می کند.

فلسفه ی اسپینوزا می تواند در همین جهان به ما امید به خوشبختی کامل بدهد. الکساندر داگلس معتقد است اس و اساس فلسفه ی اسپینوزا همین نظریه ی سعادت اوست که اکثر متفکران از آن غفلت کردند.

تجربه ی سعادت به معنای احساس  یگانگی مطلق با همه چیز است که هر یک مانند خود بیانگروجود ابرمتعین خداوند است. البته همانگونه که اسپینوزا خود در آخر اخلاق می نویسد:«هر چیز عالی همان قدر که نادر است دشوار نیز هست.» از این رو کامروایی امری دشوار است  اما محال و نشدنی است.