کتاب فلسفه ی سیاسی ماکیاولی

درباره ی کتاب:
«تنهایی» ماکیاولی صرفا از این واقعیت سرچشمه نمی گیرد که نام او شاخصه ی گسستی است ناتمام در فلسفه ی سیاسی که ستون های اصلی تفکر کلاسیک، مسیحی و اومانیستی عصر رنسانس را به لرزه در آورد، بلکه بیشتر ازاین روست که او نماینده ی جریانی است «زیرزمینی» و انتقادی که با اوج گیری مطلق گرایی، قراردادگرایی و بعدها لیبرالیسم، کماکان دستخوش بدفهمی، تحریف و حتی انواع و اقسام طرد گفتمانی است. امری که با تداوم یافتن در زمانه ی خیزش مجدد اقتدارگرایی و تروریسم از لزوم کسب شناختی راستین و جدی از ماکیاولی حکایت می کند. لذا عاجل ترین کاری که باید پس از هم سخن شدن با دل لوکزه انجام دهیم همنشینی با فیلسوفی است که کماکان ما را از فراز سده ها با صدایی رسا مخاطب قرار می دهد.