کتاب قرن ها بگذشت

گزیده ای از متن کتاب:
صبحانه / که بیشتر به بازیگوشی برگزار می کنیم / ور دل هم و پا به پای هم، ضمنا جدا از هم و هاج و واج هم / امروز / که پیداست برگشته ایم به بچگی دوم / هر کی سی خود / اول بار نیست با هم ناشتا می شکنیم، هست؟ / اول بار نیست حقا، چون که تعطیلی داشتیم مریضی داشتیم سفر داشتیم / ولی / حالی که داریم و همه این ندید بدیدی، بعله که هست / اولی بعد پنجاه سال / دو سال دو ماهی داریم هنوز تا جشن پنجاه / حالا که به هر حال سر به سامانیم / همه دردهای مفصلی عضلانی همه مریضیها همه فراموش / و باهمیم سرناشتایی / دوتایی / من که چار چشمی مراقب جوش آمدن شیرم / بالا سر شعله ی چپ، گردانده تا زیادترین / با سر وصدا، یاد همه صبحانه های تک تنها / بعد بچه ها که روانه ی مدرسه کرده ام و قبل انیس خانم، دو اتوبوس عوض کرده و جان بی نفس / وقتی خانه خالی ست / و من که بالعکس دلواپسی کتری ندارم / بیخیال شعله ی راست، گردانده تا کمترین / درگیر بریده های سنگک / مثلثیهای یخ زده ای بیرون کشیده از یخچال که روی دسته ی خوابیده ی کتری گرم می شوند تا بعد توی فر برشته شوند / بی سر صدا / یاد همه صبحانه های تک تنها / وقتی همه غرق خوابند…