کتاب قلب ضعیف و بوبوک

کتاب قلب ضعیف و بوبوک

قلب ضعیف داستان بلندی است که در آن داستایفسکی جوان شمه ای از نبوغش را نشان مان می دهد و چندین و چند صفحه طاقت خواننده را با غلیان احساسات طاق می کند و بعد از فراز و فرودهای شدید و جان کاه احساسی قهرمانش را از اوج خوشی و شادکامی به قعر مصیبت و بدبختی می اندازد و سرانجام او را به ورطه ی جنون می کشاند.

در این راه پر کشمکش گاهی هم از حربه ی مالوف معلمش، گوگول بهره می گیرد، مستقیم خواننده را مورد خطاب قرار می دهد و چند کلامی در کسوت نویسنده و دانای کل با خواننده اش حرف می زند.

واسیا شخصیت اصلی قلب ضعیف، دیوانه می شود، درست مثل روح همکار و هم قطارش آکاکی آکاکی یویچ با این تفاوت که جزئیات روند دیوانه شدنش از پیش چشم خواننده می گذرد و با آن جوشش های پی در پی احساسات چه بسا حتی خواننده را هم به مرز دیوانگی برساند…

داستان دیگری که در این کتاب می خوانید محصول سال های پختگی نویسنده است، داستایفسکی وقتی بوبوک را نوشت که تجربه ی مشهور جستن از پای چوبه ی دار را از سرگذرانده بود، دوران محکومیتش در سیبری را طی کرده بود، پس از آن دوران فترت ده ساله دوباره به ادبیات بازگشته و آثار بسیاری خلق کرده بود.

بوبوک در نوع خود داستان عجیبی است و به نظر می رسد داستایفسکی می خواست اندکی نوشتن به سبک سوررئالیسم را مزه مزه کند.

قهرمان داستان یک ادبیاتچی درمانده و مطرود است که نشانه هایی از توهم دیداری و شنیداری در او بروز کرده و لب مرز جنون گام می زند…

در واقع بوبوک جوابیه ی هجوآمیز داستایفسکی است به روزنامه نگاری به نام پانیوتین که به او توهین کرده و حتی ظاهرش را به مسخره گرفته، بود.