کتاب مثل پر

کتاب مثل پر

معرفی رمان مثل پر

در  بخشی از کتاب رمان مثل پر می‌خوانیم:

با دست‌هایی لرزان، دستگیره‌ی در را گشود. راهروی خالی و خاک‌آلود غم‌های دلش را چنگ زد… چانه‌اش لرزید… بغضش را قورت داد… سعی کرد به دیوارهایی که فقط جای خالیِ قابِ عکس‌ها را به رُخ می‌کشیدند، نگاه نکند…

دلش می‌خواست به سرعت پله‌ها را طی کند… اما با کدام توان؟! پاهایش به زور دنبالش کشیده می‌شدند… افتان و خیزان دو طبقه را طی کرد و به انباری رسید… اتاقِ کوچکِ روی بامِ خانه‌ی قدیمی با دَری مُهر و موم شده منتظر بود تا برای آخرین بار او را وادار به مرور خاطراتش کند…

کلید را از کیفش بیرون آورد و قفل در را باز کرد… درِ کهنه، قیژی صدا داد و عقب رفت… داخل انباری شد. بوی خاک و رطوبت را به مشام کشید… به جز چند کارتن و چند قاب پیچیده در روزنامه چیزی آن‌جا نبود… نگاهی به کارتن‌ها انداخت. درِ یکی از آن‌ها را باز کرد… دفترچه‌ای با جلد سُرمه‌ای رنگ پیدا شد… دلش ریخت… دست بُرد و دفترچه را بیرون کشید.

ذراتِ گرد و غبار با فوتِ او توی هوا پخش شدند… تک سرفه‌ای کرد و با دست خاک روی جلد را گرفت… نفسِ عمیقی کشید، تمام تنش با ضرب آهنگی محکم و تند، یکسره می‌کوبید… انباریِ کوچک دیگر توانِ حفظِ صدای قلبش را نداشت…