کتاب منتقدان فیلم آمریکا (از دوران صامت تاکنون)

درباره ی کتاب:
منتقدان فیلم آمریکا که اکنون به طور کامل چاپ شده، جُنگ بی بدیلی است که منحنی طلوع سینما را به عنوان هنر، صنعت و سرگرمی عام ترسیم می کند. این مجموعه از دوران صامت آغاز می شود – با شاعرانی مانند ویچل لیندزی و کارل سندبرگ که به پیشواز این رسانه ی جدید می روند و ادموند ویلسن که به ستایش از «جویندگان طلا»ی چاپلین می پردازد – و تکامل سریع این رسانه را در عصری از تغییرات پرتلاطم سیاسی و اجتماعی پی می گیرد. در این جا منتقدان فیلم بزرگی وجود دارند که واژگان بومی نیرومندی را برای سخن گفتن از این هنر تازه شکل دادند: اُتیس فرگوسن در دهه 1930 در وجود جیمز کاگنی «شان و وقاری واقعی» می یابد که با «ذات او عجین شده است»، جیمز ایجی در دهه ی 1940 درباره ی فیلم های جنگی آمریکایی و ظهور نئورئالیسم ایتالیا می نویسد؛ مانی فاربر، پالین کیل، اندرو ساریس، مالی هاسکل، وینست کنبی و دیگران به گفته ی لوپیت «عصر طلایی نقد سینمایی» را شکل می دهند، دوره ای که از دهه ی 1950 تا دهه ی 70 ادامه می یابد؛ زمانی که شور و شوق ها اوج می گیرد و بحث و جدل ها درباره ی سبک ها و محتوا اغلب کیفیتی اسطوره ای پیدا می کند. همچنین در این کتاب بهترین و بایسته ترین نقدها درباره ی فیلم های معاصر، از منتقدانی مانند ریچارد شیکل، راجر ایبرت و مانولا دارگیس به چشم می خورد.
در این چاپ جدید، نوشته هایی استفان زاکارک، نِیثن لی و دیوید بردول افزوده شده که از تاثیر نقد اینترنت محور و تکنولوژی جدید بر فیلم بینی حکایت می کند.