کتاب نیه توچکا نیزوانوا

کتاب نیه توچکا نیزوانوا :
رمان “نیه توچکا نیزوانوا” که در ایران با نام “نیه توچکا” شناخته می‌شود، اثر فیودور داستایفسکی است که قرار بود اولین رمان او باشد. این اثر نشان‌دهنده بلوغ داستایفسکی در مقام نویسنده و پیشرفت تکنیک‌های او در توصیف روان شخصیت‌ها است. اگرچه تحت تأثیر رمان‌های پیشین روسیه و اروپا قرار دارد، اما در مقایسه با آثار قبلی داستایفسکی مانند “پیچارگان” و “همزاد”، کمتر به سنت‌های رمان‌نویسی غربی و روسی وابسته است و سبک منحصر به فرد داستایفسکی را به نمایش می‌گذارد.
داستایفسکی این رمان را در سال 1849 منتشر کرد. قسمت آخر این اثر بدون نام نویسنده منتشر شد، زمانی که داستایفسکی به دلیل مشارکت در محفل سوسیالیستی پتراشفسکی دستگیر و به سیبری تبعید شده بود. او برای نگارش این رمان دو سال و نیم تلاش کرد، اما نتوانست آن را به پایان برساند.
یکی از شخصیت‌های اصلی این رمان یفیموف، یک موسیقیدان فقیر است که در ملک یکی از مالکان ثروتمند به دنیا آمده و بعد از مرگ یک ویولونیست ایتالیایی که شاگرد او بود، ویولن را به ارث می‌برد. یفیموف به دلیل تخیلات بی‌پایه و مشکلات روانی، از استعداد طبیعی خود در موسیقی استفاده نکرده و به فقر و فلاکت دچار می‌شود.
سه فصل اول کتاب به‌طور مستقل یک رمان کامل است و بعدها این سبک در سایر آثار داستایفسکی نیز مشاهده می‌شود. در ادامه، داستان به سمت رمانتیسم و تأثیرپذیری از ادبیات زمانه پیش می‌رود. در بخش دوم، شخصیت اصلی یعنی دخترک داستان وارد محیطی می‌شود که همه در خدمت او هستند و در بخش سوم، خانواده جدیدی که او به آن می‌پیوندد، آرامش را تجربه می‌کند. در این قسمت‌ها، روابط پیچیده‌ای بین دو دختر رقابت‌کننده و رفاقت‌های آن‌ها تحلیل می‌شود.
این رمان همچنین به بررسی بلوغ جنسی زودهنگام در کودکان پرداخته و به روابط عاشقانه و بحران‌هایی که در خانواده‌ها به وجود می‌آید، توجه دارد.