کتاب وزن کلمات

درباره ی کتاب:
همواره این کلمات هستند که در شکستن سد دنیوی و فانی به من یاری می‌‌رسانند. چیزی در روح شعر، یعنی کاملاً شکل و نغمه‌ی دقیقش، مرا موظف می‌‌کند که آن را در قالب کلمات درآورم. چنین فعالیتی راهی است برای رهایی از خیال واهی زمان. شعر سرعت زمان را کاهش می‌‌دهد، آن را نگه می‌‌دارد و ما را از دستش رها می‌‌سازد؛ چه شعرگونگی کلمات در ادبیات باشد، چه شعرگونگی آواهای موسیقی.
«وزن کلمات» درباره‌ی مردی میانسال به نام سیمون است که از کودکی شیفته‌ی زبان بوده. او زندگی آرام و بی‌قیل‌وقالی دارد، تا اینکه با یک اشتباهِ کوچک، چشم در چشمِ مرگ می‌ایستد و فلسفه‌ی حیات و وجودِ انسان (یا به تعبیرِ مارتین هایدگر، دازاین) را به چالش می‌کشد. روایت آرام و بی‌فرازونشیب است. از آن کتاب‌هایی نیست که داستانی برای لو رفتن داشته باشد؛ همه‌چیز خطی است؛ گرچه آنجا که مسئله‌ی حیات و بقا، وجود داشتن یا تنها موجود بودن، حیات فاعلانه یا انتظار مفولانه به میان می‌آید، هیچ‌چیز تنها یک خطِ صاف نیست.