کتاب پدرو پارامو

کتاب پدرو پارامو

آن آبادی را از روی خاطره های مادرم مجسم کرده بودم، از روی دلتنگی اش لا به لای آن آه های پرحسرت. تا زنده بود برای کوملا آه می کشید، در حسرت بازگشت به آن جا. اما هرگز نتوانست به آن جا برگردد. حالا من به جایش می آیم. چشم هایی را با خود می آورم که او با آن ها به کومالا نگریسته بود. چشم هایش را به من امانت داد تا به جای او تماشا کنم.

به عیقده ی بسیاری، پدرو پارامو بهترین رمان مکزیکی سده ی بیستم است و برخی نیز آن را از بهترین رمان های قرن بیستم می دانند.

وقایع داستان در دوزخی اساطیری و زمینی می گذرد، با مردگانی که به سبب خطاهای گذشته شان پیوسته در تلاطمند.

پدرو پارامو، که با رئالیسم جادویی قرابت های انکارناپذیری دارد، کلاف درهم بافته ای است از تنهایی، جبرگرایی و اسطوره.