کتاب پرورش صدا و بیان هنرپیشه

درباره ی کتاب:
بیش از 25 سال پیش شادروان ملک الشعرای بهار در کتاب گرانمایه اش، سبک شناسی، ضعف نحوه ی سخنگویی ما را امری کلی دانست و از «ضایع شدن آهنگ صدای ما» و وجود «الحان عاجزانه و صوت های نازک و شکسته بسته و حروف جویده جویده ی مظلومانه و حیلتگرانه» در آن سخن گفت، و از قول مردی «فاضل» نقل کرد که مردم ما « به جای سخن گفتن ناله می کنند». بهار، در ضمن «کودکان و جوانان و نیز بانوان و دوشیزگان» را دعوت کرد تا به ورزش صدا بپردازند و « طریق سخنگویی درست و فصیح را با آهنگ استوار و متین و جذابی» بیاموزند. اما متاسفانه، نه فقط کودکان و جوانان و بانوان و دوشیزگان دعوت بهار را اجابت نکردند بلکه کسانی که به اقتضای حرفه ی خود با سخن گفتن و بیان سر و کار دارند یعنی بازیگران و گویندگان نیز به طور جدی در پی حل این مشکل برنیامدند…بازیگران ما چنان که حاصل کارشان بر صحنه ی تئاتر یا پرده ی سینما و تلویزیون نشان می دهد، از توجه جدی و اساسی به پرورش صدا و بیان که اگرنه مهمترین دست کم یکی از مهمترین جنبه های کار آنها محسوب می شود غفلت کرده اند و اغلب قادر نیستند از صدای خود به نحوی ماهرانه و کارا استفاده کنند.تا آنجا که گاه به نظر می آید در صحنه زیر بار گفتار خود دست و پا می زنند و تقلا کنان و نفس زنان سر و ته جمله ها را هم می آورند… در چنین وضعی است که جای خالی کتابی که بتواند به رفع برخی دشواری های اساسی در این باره کمک کند و راهگشایی برای آغاز کار علاقمندان و دست اندرکاران «فن بیان» باشد به شدت احساس می شود. کتاب حاضر تلاشی است برای پر کردن این جای خالی.