کتاب چگونه محافظه کار باشیم

کتاب چگونه محافظه کار باشیم

در آمریکا کتابی نوشته شده است که به فرمان قرون وسطایی Habeas corpus می پردازد؛ فرمانی که به نام پادشاه صادر شد و به هر کسی که ممکن بود یک از اتباع او را بازداشت کرده باشد دستور می داد که یا آن شخص را آزاد کند یا مدارک و شواهدی را که علیه او دارد به دادگاه های پادشاه ارائه دهد.

نویسنده استدلال می کند که اعتبار مستمر این فرمان، آزادی آمریکایی ها را بدین نحو پی می ریزد که حکومت را خدمتگزار و نه ارباب شهروندان می سازد.

هیچ جایی بیرون از کشورهای انگلیسی زبان چیزی معادل Habeas corpus وجود ندارد، و همه ی تلاش ها برای کاستن از دامنه یا تاثیر آن با مخالفت انگلیسی زبان ها مواجه شده است.

این فرمان، ساده ترین حالت ممکن، رابطه ی منحصر به فرد حکومت و اتباع را نشان می دهد؛ رابطه ای که از حقوق عرفی انگلیسی نشات گرفته است. این رابطه بخشی از آن چیزی است که محافظه کاران به نام آزادی از آن پاسداری می کنند.

بنابراین من در توضیح محافظه کاری و دفاع از آن، توجه خود را، در درجه ی اول به جهان انگلیسی زبان معطوف می دارم. من خوانندگانی را فرض می گیرم که عدالت مبتنی بر حقوق عرفی، دموکراسی پارلمانی، موسسات خیریه ی خصوصی، روحیه ی مردم دوستی و «دسته های کوچک» متشکل از داوطلبان برای آنان موقعیت پیش فرض جامعه ی مدنی را توصیف می کنند، و هنوز به اقتدار سلسله مراتبی دولت رفاه مدرن عادت نکرده اند چه برسد به سازمان های فراملی ای که می کوشند این اقتدار را فراچنگ آورند.

دو نوع محافظه کاری وجود دارد، یکی از متافیزیکی و دیگری تجربی. اول متکی است بر باور به امور روحانی و میل به دفاع از آنها در برابر بی حرمتی. این باور در همه ی لحظات تاریخی نمونه ای داشته است و همواره در امور بشری تاثیری قوی خواهد داشت.

از این رو، در فصول پایانی کتاب به آن برمی گردم. ولی تا آن موقع بیشتر به موضوعات عملی خواهم پرداخت. محافظه کاری در نمود تجربی اش پدیده ای مدرن تر است، واکنشی به تغییرات گسترده ای که نهضت های اصلاح دین و روشنگری آغاز کردند.

محافظه کاری ای که من از آن دفاع خواهم کرد به ما می گوید که روی هم رفته وارث امور مطلوبی بوده ایم که باید در حفظ آن ها بکوشیم. در موقعیتی که ما هم به عنوان وارثان تمدن غرب و هم وارثان بخش انگلیسی زبان این تمدن، خود را در آن می یابیم، به خوبی آگاهیم که آن امور مطلوب کدامند: فرصتی برای زیستن آنگونه که می خواهیم؛ تضمین قانون بی طرفی که بی واسطه ی آن به شکوائیه های مان پاسخ داده می شود و خسارات مان جبران می گردند؛ حفاظت از محیط زیست مان به عنوان دارایی مشترکی که افراد و گروه های ذی نفوذ نمی توانند آن را از روی هوس غصب یا نابود کنند؛ فرهنگی پذیرا و پرسشگر که مدارس و دانشگاه های ما را شکل داده است؛ رویه های دموکراتیک که ما را قادر می سازند نمایندگان خود را انتخاب کنیم و قوانین مان را به تصویب برسانیم – این ها و بسیاری چیزهای دیگر برای ما مانوس اند و وجودشان مسلم فرض می گردد بدون آنکه قدرشان دانسته شود. همه ی این ها در معرض خطرند. و محافظه کاری واکنش عقلانی به این تهدید است.

محافظه کاری شاید واکنشی است که به فهم بیشتری نیاز دارد به نسبت فهمی که یک فرد عادی می تواند از خود نشان دهد، لیکن تنها واکنشی است که در برابر واقعیت های در حال ظهور جوابگوست، و من در این کتاب سعی دارم تا جایی که می توانم به اختصار بگویم چرا نشان دادن هر واکنش دیگری نامعقول خواهد بود.