جنبش برای اقتصاد مشارکتی (اقتصاد و منفعت عمومی )

اساس منطق اقتصاد مشارکتی را می‌توان این نقل قول مایکل آلبرت دانست: «آزادی فردی اساس آزادیخواهی جناح راست است و خودمدیریتی اساس آزادیخواهی جناح چپ است». اقتصاد مشارکتی نه قرار است از جنس نظام‌های موجود در شوروی و بلوک شرق باشد؛ نه سرمایه‌داری فردگرایانه‌ی بازار آزاد و نه شکل تلفیقی این دو در قامت سوسیالیسم بازار. همچنین قرار نیست سوسیال دموکراسی از نوع نظام کشورهای شمال اروپا باشد؛ نظام‌هایی که در نتیجه‌ی مبارزات مردمی و جهان دو قطبی، حقوق بیشینه‌ای را به مردم دادند و به وقتِ بحران‌های سرمایه‌داری از این حقوق عقب‌‌نشینی می‌کنند. اقتصاد مشارکتی بر اساس خودگردانی و خرد جمعی بر پایه‌ی عدالت اجتماعی است. در این نظام دستمزد بر اساس تفاوت‌ در میزان بهره‌وری، نژاد، جنسیت، ذات و ژنتیک، استعداد و نخبگی افراد پرداخت نمی‌شود بلکه تلاش و از خودگذشتگی افراد برای اهداف اجتماعی، تعیین کننده‌ی سهمی است که از ارزش‌های مادی جامعه می‌برند. مشارکت در این نظام به معنای تقلیل‌گرایانه، صوری و حداقلیِ شرکت در انتخابات دوره‌ای و یا رأی دادن به این یا آن نماینده‌ی حزب و شورا نیست بلکه دموکراسی عمیق و مستمر در سازمان کار و زندگی جریان دارد و شرایط مناسب برای مشارکت آگاهانه و فعالانه‌ی شهروندان فراهم می‌شود. در اقتصاد مشارکتی این بانک‌ها، سرمایه‌داران و نهادهای مالی خصوصی نیستند که اعتبار مصرف‌کنندگان را تعیین می‌کنند بلکه شورای مصرف‌‌کنندگان بر این قدرت‌های قاهره تسلط دارند.