خاطرات خانه اموات

«الكساندر بتروویچ» در اصل یك نجیب‌زادة روسی بود. او بر اثر حسادت، همسرش را كشت و فورا خود را به پلیس معرفی كرد. پلیس او را به ده سال حبس با اعمال شاقه محكوم كرد و پس از پایان این مدت او به اقامتگاه محكومین واقع در شهر «ك» فرستاده شد تا عمر خود را در آن‌جا به پایان آورد. یعنی او به یك كولونی محكومین، كه كمی دورتر از شهر واقع شده بود، تعلق داشت، اما می‌توانست در شهر «ك» به سر برد. او در این شهر با تدریس زبان فرانسه و… لقمه‌نانی به دست می‌آورد. البته تدریس برای محكومین در شهرهای سیبری امری بعید، نبود زیرا كسی غیر از آنها از زبان فرانسه و رشته‌های مختلف تعلیم و تربیت اطلاعی نداشت. خاطرات خانة اموات، اثر داستایوسكی به سرگذشت ده سالة الكساندر پتروویچ در زندان با اعمال شاقه اختصاص یافته‌ است. داستایوسكی در بخشی از این داستان ماجرای محبوبیت خود در زندان سیبری را شرح می‌دهد و ضمن معرفی زندانیان دیگر سرگذشت غم‌انگیز آنها را به طرزی بدیع، حكایت كرده و پرده ازبرخی اسرار درونی انسان برمی‌دارد.