رمان تصادف شبانه

درباره ی کتاب:
عطر زن ته مایه ­ای از گل مریم داشت. ظاهرش همیشه یکسان بود: رنگ پریده و بلوند، و رفتار جدی دختران جوان مسیحی و کمی هم عارف مسلک را داشت. این موضوع آزارش می­داد. صدایش می­زدند هلن ناواشین. دختری سبزه با چشم­های آبی. نگاهش با نگاه بعضی از دختران که از موضع بالا برخورد می­ کنند متفاوت بود. به او گفتم که ما برای هم ساخته شده­ ایم. من هم هیچ­وقت خود را با چیزی همسان ندیده ­ام. فکر می­کردم او هم مثل من باشد، تا حدودی گمشده در پاریس، بدون وابستگی خانوادگی، که سعی می­کند تکیه گاهی بیابد که به زندگیش معنا دهد.