کتاب انسان نورانی در تصوف ایرانی

درباره ی کتاب:
«انسان نورانی در تصوف ایرانی» بر پایه ی واگشایی ژرف نوشته های تنی چند از عارفان ایرانی چون بوعلی سینا، سهروردی، روزبهان شیرازی و علاءالدوله سمنانی استوار است که در آنها دکتر کُربن پیگیری مفهوم نور و رنگ و نگرش داشتن به آنها را چون نشانه های فرابالندگی مینوی به شمار می آورد. جانمایه ی کتاب کنونی رها شدن انسان نورانی است آنگاه که بار دیگر به قلب هستی اش روی آورده و همزمان بدن رستاخیزیِ نهفته در زیست – ساختار مادی او بالیدن آغاز می کند.
دکتر کربن بررسی خود را از رساله های عرفانی ابن سینا تا کارهای سهروردی که زنده کننده ی دانایی ایران زرتشتی است پی می گیرد. او در نوشته های سهروردی، در مفاهیم خورشید نیمه شب و چهره راهنمای درونی که سهروردی او را سرشت کامل (طبیعت تامه) یا «من» آسمانی می خواند، ریشه های روشن تر حکمت نمادین نور را به نگرش در می آورد…