کتاب بار دیگر شهری که دوست می داشتم

کتاب بار دیگر شهری که دوست می داشتم :

«بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم» رمانی عاشقانه از “نادر ابراهیمی” است که نخستین بار در سال ۱۳۴۵ منتشر شد. این داستان، روایت عشق ممنوعه‌ی پسری کشاورز و دختر خان‌زاده‌ای به نام “هلیا” است. آن‌ها از کودکی هم‌بازی بوده‌اند، اما عشقشان با مخالفت خانواده‌ها مواجه می‌شود و مجبور به فرار به چمخاله می‌شوند. هلیا در نهایت تسلیم فشارها شده و به زادگاهش بازمی‌گردد، اما پسر که راوی ماجرا هم هست پس از ۱۱ سال دوری، به شهری که زمانی دوستش داشت، بازمی‌گردد؛ شهری که روزگاری از آن طرد شده بود.

ویژگی‌های اصلی کتاب:
1. نثر شاعرانه و شورانگیز: ابراهیمی با نثری زیبا و احساسی، عشق، غم، و اندوه را به تصویر می‌کشد.
2. تم عاشقانه و اجتماعی: داستان علاوه بر عشق، به مسائل اجتماعی، سیاسی، و معضلات زندگی نیز می‌پردازد.
3. ساختار سه‌بخشی: کتاب در سه بخش با عناوین «باران رویای پاییز»، «پنج نامه از ساحل چمخاله به ستاره آباد»، و «پایان باران رویا» نوشته شده است.
4. جریان سیال ذهن: ابراهیمی از تکنیک جریان سیال ذهن استفاده کرده و داستان را در رفت‌وآمدهای زمانی روایت می‌کند.

خلاصه داستان:
راوی، پسر کشاورزی است که عاشق هلیا، دختر خان، می‌شود. با مخالفت خانواده‌ها، آن‌ها به چمخاله فرار می‌کنند، اما هلیا تاب نمی‌آورد و بازمی‌گردد. راوی پس از سال‌ها دوری، به زادگاهش بازمی‌گردد و با واقعیت‌های تلخ زندگی و طردشدگی‌اش مواجه می‌شود. در بخش دوم، راوی در پنج نامه به هلیا، خاطرات و احساساتش را بازگو می‌کند و در نهایت، رؤیای عشقش به پایان می‌رسد.

-هلیا نماد عشق و آرزوهای راوی است، و شهر نماد زادگاه و ریشه‌های او.
-کتاب به نابرابری‌های اجتماعی و تأثیر آن بر زندگی افراد می‌پردازد.

این کتاب به دوست‌داران رمان‌های عاشقانه، ادبیات اجتماعی، و آثار نثر شاعرانه پیشنهاد می‌شود.«بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم» اثری ماندگار است که عشق، غم، و بازگشت به ریشه‌ها را با نثری زیبا و تأثیرگذار روایت می‌کند. ابراهیمی در این رمان، نه تنها یک داستان عاشقانه، بلکه تصویری از جامعه و انسان‌هایی را به تصویر می‌کشد که در تلاش برای یافتن جایگاه خود هستند.