کتاب به نور باده بر افروز جان ما: دین و عطش آنتولوژی

کتاب به نور باده بر افروز جان ما: دین و عطش آنتولوژی

اگر درخواست عده ای از دوستانم نبود، این متن ها در کتاب حاضر کنار هم قرار نمی گرفتند. این دوستان از من می پرسند که «تشنگی آنتولوژی» چیست که در آثار اخیرت فراوان تکرار می کنی و آن را منشاء نیاز انسان به دین می انگاری. این پرسش انگیزه ی من شد که عنوان کتاب را «دین و تشنگی آنتولوژی» بگذارم، به این امید که ابهام این مفهوم برطرف شود.

مقصود من از «عطش آنتولوژی» عطش به امر مقدس یا در آرزوی وجود مطلق بودن است؛ تشنگی وجود انسان است که از این جهت که انسان همواره نیازمند کسی است که زمین هستی اش را آبیاری کند.

انسان جان تشنه نیازمند موجودی غنی و بی نیاز است که تشنگی اش را با او برطرف کند و وجودش را غنا بخشد و تشنگی دیرپایش را سیراب کند.

بخش های مختلف این کتاب از عطش جان به امر مقدس سخن می گوید و به شیوه های گوناگون مطرح می کند که هرگاه در زمین انسانی بوده است این عطش از او جدا نشده است و هر جا که این عطش باشد دین هم حتما هست.