کتاب بی دوز و کلک ( برج بابل – 3 )

درباره ی کتاب:
آندرس باربا، متولد 1957 در مادرید، از برگزیدگان نشریه ی گرنتا به عنوان یکی از برترین رمان نویسان امروز جهان اسپانیولی زبان است. بی دوز و کلک، اولین اثر او به زبان فارسی، داستان بلندی است از مجموعه ای با نام باران بر فراز مادرید. حکایت زنی میان سال که در روزهای پایانی عمر مادرش، به یادآوری گذشته می نشیند تا گره کور رابطه ی خود با مادر و خواهرش را پیدا کند. ورود آنیتا، پرستار جوان مادر، تلنگری است که او را به فکر صمیمیت و ارتباطی می اندازد که تمام عمر از او دریغ شده است. داستان، دنیای عمیقا زنانه ای است که در آن آدم ها از گفتن اینکه چقدر یکدگیر را دوست دارند، عاجزند…
باربا در بی دوز و کلک دنیای زنانه را زیبا تصویر می کند: مثلث رابطه ی معیوب مادر – دختر – خواهر، رابطه و حس عجیب بین دختر و پرستار مادر، و رابطه ی دختر و همسر و فرزندانش بی هیچ کلام اضافه چنان تصویر شده که آشفتگی درونی، استیصال، عشق و تنهایی تک تک این شخصیت ها برای خواننده قابل درک است. مادر کودک صفت و در هم شکسته ی داستان پیشینه ای طولانی در ادبیات دارد؛ هنر باربا در این جاست که بدون توضیح اضافی درباره ی سرگذشت مامان، شخصیتی را خلق کرده که هم لج در می آورد و هم احساس حمایت و دلسوزی را در دل خواننده بر می انگیزد. از میان دو دختر او، یکی سخت در تکاپوست تا خلاء روحش را به هر دستاویزی پر کند و دیگری، با این که طبق متر و معیارهای معمول خوشبخت است، سرگردان و گم شده است؛ به دنبال جنسی از رابطه می گردد که تمام عمر از او دریغ شده، حس نزدیکی به مادری ویران شده، به خواهری که هم به چشم او سبکسر و پوچ می آید و هم بابت عشق مادر به او و زندگی پر هیجانش در دل حسرتش را می خورد. او، مثل همه ی انسان های ساده و بی دوز و کلک، در میانه ی راه به تمام فرصت ها و روابطی نگاه می کند که از دست رفته اند چون دغل کاری در ذاتش نبوده است. ارائه ی چنین تصویر عمیقی از چند شخصیت معدود در داستانی به این کوتاهی آن را در ذهن ماندگار می کند. شاید خیلی از ما خودمان را به شکلی در بی دوز و کلک پیدا کنیم…