کتاب خورشید (داستانی باز گفته در 63 تصویر)

درباره ی کتاب:
مجموعه ی چاپ دستی هایی که داستان را بی مدد کلام روایت می کنند، آیینه های نمادین تمدن بشرند که در آن، چنان که توماس مان نوشته است، ماسِریل تصویر «کارخانه ی بی ترحم مدرن» را منعکس کرده است. خورشید رابطه ی شکننده ی انسان و سرنوشت را وا می کاود؛ کشمکش درونی انسان را بر سر دو راهی فردیت و ندایی که او را به همرنگی با جماعت فرا می خواند. انوار تابناک خورشید وعده ی آزادی و پیشرفت می دهد. قهرمان ماسریل شوریده وار دست سوی منبع نور می یازد، هر بار ماجرایی شورانگیز از سر می گذراند تا عاقبت خود طعمه ی آن گوی آتشین می گردد و هنرمند سرگشته را وا می گذارد تا در سرنوشت او بیندیشد. اندوهناکی شاعرانه ی مرگ را نیروی خوشبینی اجتماعی تعدیل می کند. چنان که هرمان هسه درباره ی ماسریل نوشته است:«چیزی مطلقا بی زمان و ابدی تمام وجود او را تسخیر کرده است، سرگذشت جاودان رنج، جاودان شادی انسان.»