کتاب دیباچه ای بر جامعه شناسی سیاسی ایران

کتاب دیباچه ای بر جامعه شناسی سیاسی ایران

موضوع اصلی جامعه شناسی سیاسی بررسی رابطه میان دولت و ساختار قدرت سیاسی از یک سو و جامعه یا نیروها و گروه های اجتماعی از سوی دیگر است.

در هر جامعه ای دولت در درون شبکه ی پیچیده ای از علائق و منافع اجتماعی و اقتصادی قرار دارد و در حقیقت خود حاصل صورت بندی خاصی از روابط میان آنهاست.

جامعه و نیروهای اجتماعی به عنوان بستر و زمینه ی عمل دولت، ماهیت آن را تعیین می کنند. در این کتاب نیز از چنین چشم اندازی به تحلیل و بررسی” جامعه شناسی” در ایران می پردازیم.

در گفتار نخست، تصویری از طبقات اجتماعی و نیروهای سیاسی و منازعات سیاسی در دوران پس از انقلاب اسلامی به دست می دهیم و سپس براساس صورتبندی روابط متحول میان نیروها و طبقات اجتماعی، ماهیت دولت را در طی سال های 1360 تا 1376 تبیین می کنیم.

در گفتار دوم با توضیح گفتمان های سیاسی رایج در تاریخ معاصر ایران شیوه های ظهور و ساخت یابی صورتبندی های مختلف از نیروهای اجتماعی و سیاسی را در پرتو هر گفتمان نشان می دهیم.

جامعه شناسی سیاسی هم به توضیح شرایط ثبات و هم به تبیین عوامل تحول و پویایی در نظام های سیاسی علاقه مند است.

از این رو امکانات تحول در دولت ایدئولوژیک را با توجه به غلبه عناصر دولت جامع القوا، عناصر دموکراسی نمایشی و عناصر شبه دموکراسی به ترتیب در سه دوره 68 – 1358، 76 – 1368 و 1376 به بعد بررسی می کنیم.