کتاب راشومون، عشق من

کتاب راشومون، عشق من

درباره ی کتاب:

راشومون اولین فیلم کوروساواست که خارج از ژاپن مورد توجه قرار گرفت و در 1951 جایزه ی شیر طلایی جشنواره ی ونیز را از آن خود کرد. یک سال بعد با ربودن جایزه ی اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان سازنده اش را به شهرت جهانی رساند.

پس از جنگ جهانی دوم، پیشرفت علم به حدی رسید که ایمان راسخ دانشمندان به علم دچار خدشه شد و همان ها که می گفتند تنها و تنها معیار شناخت بشر، علم است، به علم شک بردند و معتقد شدند که با علم بشری نمی توان به حقیقت دست یافت.

بر این اساس نسبی شدن «حقیقت» که ریشه در دیدگاه فلسفی نیچه و بعدتر دیدگاه علمی انیشتین و نظریه ی نسبیت وی داشت، عام تر شد و زاویه ی دید که مخاطب از چه موضعی می نگرد و چقدر از «حقیقت» را می بیند در رسانه های جمعی راه یافت و شایع شد که هرگز به «حقیقت» نخواهیم رسید.

این موضوع درباره ی همه چیز اعمال شد و کار به جایی رسید که تردید همگان نسبت به هر حادثه یا خبری نیز مصداق یافت. هنرمندان نیز بی نصیب نماندند و بسیاری فیلم ها را با سبک و سیاق مقتضی در این باره ساختند، فیلم راشومون نیز دستیابی به حقیقت را برای بشر ممکن نمی داند.

در بخش اول این کتاب، زندگینامه ی نویسنده و دیدگاه هنری و فلسفی وی همراه با دو داستان راشومون و در بیشه که مبنای اقتباس فیلمنامه قرار گرفته آمده است. در بخش دوم فیلمنامه ی راشومون با حذف شماره نماها و تقسیم براساس صحنه ها و انتخاب عنوان مناسب برای هر صحنه تنظیم و به صورت مرسوم در آمد.

در بخش سوم، تجزیه و تحلیل مفصل فیلم به قلم دو تن از استادان دانشگاه نیویورک که حدود دو دهه بعد از توفیق فیلم نگارش شده، قرار گرفت. و برای آشنایی بیشتر با سینمای ژاپن، مدرنیسم در آثار ژاپنی فیلمساز ژاپن: میزوگوشی آخرین فصل کتاب را تشکیل می دهد.