کتاب سلوک به سوی صبح

کتاب سلوک به سوی صبح

این داستان را زندگی نامه ی نمادین هسه دانسته اند. کتاب در سال 1932 منتشر شده است، یعنی یک سال بعد از آن که هسه برای بار سوم ازدواج کرد و با همسرش نینون آوسلندر، به مونتانیولا رخت کشید.

کتاب شرح سلوک معنوی هرمان هسه است به سوی صبح معرفت. او چند سال پیش پس از پایان جنگ بزرگ به حلقه ی سالکان راه صبح می پیوندد تا در این سلوک جلیل شرکت جوید.

این سلوک تلاشی است بیرون از زمان و مکان. شرق او جغرافیایی نیست و از قید زمان نیز آزاد است. موتسارت و آلبرت کبیر و نیز اشخاص داستان های او مثل گلدموند و کلینگزور و زیدارتها و… در کنار هم در آن شرکت دارند.

اما رشته ی این سلوک در همان آغاز کار، در خم اولین کوچه، با ناپدید شدن لئوی خدمتگزار، برای هرمان هسه واگسسته می شود؛ به این معنی که در نظر او همین ماجرای به ظاهر مبتذل در صفوف زائران نفاق ایجاد می کند و اعضای گروه یک یک حلقه را وا می گذارند.

یکی از موضوع های مهم داستان گذشته از آرمان خدمت، این اندیشه است که سالکان راه این سلوک در باطن به جهان معنویتی جاوید معتقدند و آن را فقط از راه شهود درک می کنند، اما راز آن هرگز در دسترس نامعتقدان نیست.

هرمان هسه چون حلقه را وامی گذارد دیگر قادر به درک معنی سلوک نیست و در پایان هنگامی که دیگر بار مجذوب این جرگه ی معنوی می شود دیگر نمی تواند تجربه ی خود را برای خواننده ی نامعتقد وصف کند.

سلوکی که در عنوان کتاب به آن اشاره شده است در حقیقت قبل و بعد از روایت داستان واقع می شود. اقدام به نوشتن تاریخ سلوک خود نشان نومیدی راوی است، زیرا اعضای راستین حلقه همه به بی حاصلی تلاش در افشای راز اصلی حلقه معترفند.

این داستان چنان که گفته شد زندگینامه ی نمادین خود نویسنده است که هوشمندانه پرداخته شده است. اماکن گوناگون و وقایع آن و بیشتر اشخاصی که در آن نام برده شده اند، نماینده ی مراحل و حوادث زندگی خصوصی اویند.