کتاب معنا، معرفت و دیگری در فلسفه ی دیویدسن

درباره ی کتاب:
این کتاب کند و کاوی فلسفی است در سرچشمه های «معنا» و «معرفت» و نسبت این دو با «دیگری» با تمرکز بر آثار دانلد دیویدسن، فیلسوف پراگماتیست – تحلیلی معاصر. بخش تالیفی این اثر از خاستگاه فلسفه ی وی، یعنی «نظریه ی تفسیر» آغاز می شود، و به بحث درباره ی آموزه ی «اینترسوبژکتیویته» خاتمه می یابد. فصول میانی نیز مواضع او را در باب «صدق»، «عقلانیت»، «ذهن» و «باور» ترسیم می کنند. بخش ترجمه هم به مقایسه ی دیویدسن با سه فیلسوف شاخص اروپایی – هایدگر، گادامر و دریدا – می پردازد تا مبادی و غایات فلسفه اش وضوح بیشتری یابند. معرفت بدون بنیادهای متمایز، معانی بدون بازنمودهای ذهنی، صدق تعریف ناپذیر، ذهن غیرآینه ای، زبان به منزله ی «اندام ادراک گزاره ای»، تفکر عاری از دوگانه ی شاکله – محتوا، کثرت گرایی بدون نسبی گرایی، سوژه ی غیرخودمختار، مفاهمه ی زبانی فارغ از قراردادها، و تاریخیت فهم از مهمترین ایده های فلسفی دیویدسن هستند که در این کتاب در مرکز توجه قرار دارند.