کتاب ناگهان درخت

کتاب ناگهان درخت :
زندگی ما در تقویم نمی‌گذرد. این را ۵۰۰ سال است که میکل آنژ و صد سال است که پروست و وولف و ده‌ها هزار سال است که جریانی مبهم و گذرا در خیال آدمی نشان داده است و مثل بسیار چیزهای این جهان چیزی نو نیست. چیز نو زندگی من است، چون یکی بیشتر نیست و نگاهم به دخترکی خیلی زیبا در پنجم دبستان و آن شب که ناگهان باد وزید به صورتم و آن هشت پا شش و نیم صبح و بوی شبانه خانه پدربزرگم در رشت و کیف تماشای اشک‌ها و لبخند‌ها در سالن سینما. و آن درخت ناگهان که سر راه همه سبز شد یک بار هم، و فقط، برای من رخ داده است: من سوت آن سمعک را در گوش انسانی که به مرگ می‌رفت شنیده‌ام و من از شر آن خلاصش کرده‌ام و این تجربه‌ای هیچ انتقال دادنی نیست.
این فیلمنامه خاص را با کمترین حد از موقعیت‌های از پیش طراحی شده و با کمترین محاسبه درباره شخصیت‌ها نوشته‌ام. چون تنها قصد روشنم به دست دادن حسی از گذشت زمان در محدوده‌ای چهل ساله بود؛ سهیم کردن دیگران با حس از دست رفتن مجال آرامش و آفرینش، حتی آفریدن کسی دیگر، هر شکلی از زادن