کتاب وابی سابی (بینش ژاپنی در مورد زندگی نه چندان بی نقص ولی کامل)

درباره ی کتاب:
وابی سابی مفهومی در زیبایی شناسی سنتی ژاپنی است؛ جهان بینی ای بر پایه ی اعتقاد به ناپایداری و زودگذری جهان و پذیرش نقص ها. این نوع تفکر زیبایی شناختی به عنوان یک نوع زیبایی «ناپایدار، ناتمام» توصیف می شود. «وابی» به معنای «ستایش و زیبا دیدن اندوه، فقر و سادگی» و «سابی» به معنای «ستایش و زیبا دیدن پیری، کهنگی، تنهایی و دلتنگی» است. این اصطلاح اغلب در کنار یکدیگر و به صورت یک واژه (وابی سابی) به کار می روند. تلاش بی امان ما برای رسیدن به پول، رابطه و موفقیت، اغلب به استرس، اضطراب و افسردگی منجر می شود. اینجاست که وابی سابی ما را به کمی تامل و تفکر دعوت می کند. جوهره و اساس وابی سابی در پذیرش نواقص جهان است. وابی سابی به زودگذر بودن زیبایی، تغییر پذیر بودن و ناکامل بودن طبیعت و ذات دنیای اطراف اشاره می کند. فلسفه ی وابی سابی به ما می گوید که برای لذت بردن از زندگی نباید منتظر کامل شدن و بی نقص بودن آن باشیم، چرا که جهان زودگذرتر از آن است که بتوانیم بسیاری از شرایط را دوباره تجربه کنیم.
ما در دوره ی الگوریتم های پیچیده، تبلیغات آنی و حضور اطلاعات در همه جا به سر می بریم. از لحظه ای که بیدار می شویم تا لحظه ای که به تختواب می رویم، از پیام هایی اشباع می شویم که به ما می گویند ظاهرمان باید چگونه باشد، چه بپوشیم، چه بخریم و بخوریم، درآمدمان باید چقدر باشد، چه کسی را باید دوست داشته باشیم و چطور فرزندمان را تربیت کنیم. بسیاری از ما احتمالا به جای اینکه به زندگی خودمان فکر کنیم، وقت زیادی را صرف فکر کردن به زندگی دیگران می کنیم. شتاب کار کردن را هم که مدام به آن تشویق می شویم، به این موضوع اضافه کنید؛ در نتیجه جای تعجب نیست که بسیاری از ما احساس پریشانی، ناامنی، بی پشتوانه بودن و خستگی کنیم.
ما دچار دوگانگی شده ایم. آنچه در بیرون به دنبالش می رویم با آنچه در درون خواهانش هستیم، در تضاد است. به جایی رسیده ایم که باید مکث کنیم، به اطرافمان نگاه کنیم و تصمیم بگیریم چه چیزی برای ما مهم است. وابی سابی می تواند کمک کند تا به این هدف برسیم و به همین دلیل امروزه آموزش های قرون گذشته اهمیت بیشتری پیدا کرده اند.